پکیج خودآموز زبان انگلیسی - آیلتس شما همچنین می توانید از طریق لینک زیر برای تهیه پکیج خود آموز زبان انگلیسی -آیلتس استفاده کنید.
خرید پکیج خود آموز زبان انگلیسی - آیلتس × بستن هشدار

شرکت در آزمون تعیین سطح اگر از سطح زبان خود مطمئن نیستید، از طریق لینک زیر می توانید در آزمون های تعیین سطح آنلاین شرکت کنید.
شرکت در آزمون های تعیین سطح × بستن هشدار

آزمون آیلتس

 آیلتس یک آزمون زبان انگلیسی بین المللی استاندارد است که از افراد غیر انگلیسی زبان گرفته می شود. در این امتحان آیلتس چهار مهارت زبانی، listening، reading، writing و speaking سنجیده می شود.
کلمه آیلتس مخفف شده ی عبارت International English Language Testing System به معنای نظام بین‌المللی ارزشیابی زبان انگلیسی است، یکی از آزمون‌های مورد قبول و معتبر زبان انگلیسی است که در سراسر جهان برگزار می‌شود. آزمون آیلتس در واقع آزمونی بریتانیایی است و از این نظر معادل آزمون آمریکایی تافل محسوب می شود. داوطلبان آزمون های زبان، با توجه به کاربرد نمره آزمون وکشور مقصد خود بین این دو آزمون یکی را انتخاب می کنند. آزمون آیلتس وسط دانشگاه کمبریج انگلستان، شورای فرهنگی بریتانیا و مرکز آیلتس استرالیا برگزار می شود.

 

قسمت اول امتحان آیلتس: شنیداری (Listening)

زمان این بخش حدوداً ۳۰ دقیقه است. دفترچه ای حاوی 40 سوال در 4 بخش در اختیار شما قرار داده می شود. فایل صوتی امتحان آیلتس فقط یک بار پخش می شود. البته قبل از اینکه فایل صوتی پخش شود، شما فرصت این را خواهید داشت که سوالات را مرور کنید. و پس از پایان هر بخش از listening شما این فرصت را خواهید داشت که پاسخ های خود را ارزیابی کنید. بهتر است ابتدا پاسخ ها را در دفترچه سوالات بنویسید. پس از پایان آزمون شنیداری 10 دقیقه فرصت خواهید داشت تا پاسخ ها را به پاسخنامه منتقل کنید.

در آزمون شنیداری آیلتس معمولا دو بخش اول شامل موضوعاتی اجتماعی است و مکالمه بین دو یا چند نفر می‌باشد. دو بخش بعد شامل موضوعاتی دانشگاهی است. در این دو بخش معمولا با یک مکالمه حداکثر چهار نفره و یک کنفرانس، مواجه خواهید بود.

قسمت دوم آزمون آیلتس: خواندن (Reading)

زمان این بخش ۶۰ دقیقه است. دفترچه ای حاوی متون آزمون به داوطلب داده می شود که جمعاً ۲۰۰۰ تا ۲۷۰۰ کلمه دارند.

بر خلاف امتحان شنیداری آیلتس، زمان اضافه‌ای جهت انتقال جواب‌ها از دفترچه سوالات به پاسخنامه به شما داده نمی‌شود. متون بکار رفته در دفترچه سوالات از مجلات، جزوات، کتاب‌ها و روزنامه‌ها گلچین شده‌اند و مخاطب این متون غیر متخصص است.

متون این بخش از آزمون آیلتس نیز شامل 3 بخش می باشند. محتوای این بخش در آزمون عمومی و آکادمیک متفاوت است. در آزمون عمومی بخش اول در مورد امور روزمره اجتماعی، بخش دوم در مورد جزوات آموزشی و احتیاجات رفاهی، و بخش سوم شامل یک متن بلند با موضوعی عمومی است. در آزمون آکادمیک، متون جنبه علمی دارند و حداقل یکی از سه متن، نوشتاری استدلالی است. البته در صورتی که متن حاوی لغات تخصصی و فنی باشد، معمولا واژه‌نامه‌ای کوتاه نیز همراه آن خواهد آمد.

قسمت سوم امتحانIELTS: نوشتاری (Writing)

زمان بخش نوشتاری آزمون ۶۰ دقیقه است. در این قسمت شما برای دو موضوع باید انشاء بنویسید. در موضوع اول (Task 1) باید نامه‌ای به شخصی فرضی بنویسد و در آن مسئله یا مشکلی را توضیح دهید. نامه شما باید حداقل ۱۵۰ کلمه داشته باشد. اگر نامه‌ای که می نویسید کمتر از ۱۵۰ کلمه داشته باشد، از نمره شما کم خواهد شد. بهتر است ۲۰ دقیقه از زمان را به موضوع اول اختصاص دهید.

معمولا برای نوشتن نامه می‌توانید یکی از چهار نوع نامه زیر را انتخاب کرده و یک نامه فرضی بنویسید:

شکایت نامه / نامه درخواست اطلاعات (Complaint / Request of information letter)
نامه درخواست کار (Job application letter)
نامه شخصی (Personal letter)
نامه رسمی اداری (Formal business letter)
درموضوع دوم (Task 2) باید نظر موافق یا مخالف خود را نسبت به یک مسئله بیان کنید و باید حداقل ۲۵۰ کلمه در مورد آن بنویسید. بهتر است ۴۰ دقیقه از زمان را به موضوع دوم اختصاص دهید.

در آزمون آیلتس آکادمیک، در بخش نوشتاری آن، یکی از task ها تحلیل و بررسی یک نمودار خواهد بود.

قسمت چهارم آزمون IELTS: گفتاری (Speaking)

زمان این بخش از آزمون آیلتس بین ۱۱ تا ۱۴ دقیقه می‌باشد. این آزمون آیلتس به صورت شفاهی و رو در رو می‌باشد. اغلب موارد شما با یک فرد انگلیسی زبان به صورت رو در رو صحبت خواهید کرد. این گفت و گو در 3 بخش صورت میگیرد.

بخش اول ۴ تا ۵ دقیقه بطول می‌انجامد و متقاضی باید به سوالات عمومی و شخصی در مورد محل زندگی، شغل، وضعیت خانوادگی و علایق خود جواب دهد. در بخش دوم باید به مدت ۲ دقیقه در مورد موضوعی که به شما داده می‌شود صحبت کنید. قبل از آن یک دقیقه فرصت دارید تا در مورد موضوع فکر کنید و یادداشت بردارید. پس از پایان ۲ دقیقه، به یک یا دو سؤال در مورد موضوع صحبتتان باید پاسخ دهید. مهم نیست به تمام سوالات روی کارت پاسخ دهید، اما باید بتوانید از آن‌ها استفاده کرده و تا دو دقیقه به صحبت خود ادامه دهید. در بخش سوم به مدت ۴ تا ۵ دقیقه با مصاحبه‌کننده صحبت خواهید کرد. محور گفتگوی شما موضوعی است که در بخش دوم به آن پرداخته‌اید.

نتایج آزمون آیلتس

نتایج آزمون آیلتس دو هفته پس از پایان یافتن امتحان گفتاری اعلام خواهد شد و کارنامه فقط به شخص امتحان دهنده داده می‌شود و از طریق تلفن، فاکس یا رایانامه قابل دریافت نیست.همانطور که گفتیم نمره کلی آزمون آیلتس بین 0 تا 9 خواهد بود، اما هر نمره نشان دهنده چه سطح سوادی از زبان است؟به جدول زیر دقت کنید:

همانطور که گفته شد آزمون آیلتس نمره قبولی یا نمره رد شدن ندارد، بلکه هر نمره ای که کسب شود، نشان دهنده سطح سواد زبانی شما خواهد بود.

اعتراض به نتایج آزمون آیلتس

اگر داوطلب نسبت به نمره و نتیجه خود اعتراض داشته باشد میتواند عدم رضایت خود نسبت به نتیجه آزمون آیلتس را به مرکز مربوط اعلام نماید. بر اساس مقررات آزمون، داوطلبان می‌بایست اعتراض خود را ضمن تکمیل یک برگه اعتراض به فاصله شش هفته از تاریخ آزمون رسماً اعلام کند. بواسطه این برگه، داوطلب حق اعتراض برای هر یک از بخش‌ها یا مهارت‌هایی که فکر می‌کند در آن نمره‌ای کمتر از آنچه می‌بایست به وی تعلق گرفته‌است را خواهد داشت. داوطلب تنها با پرداخت مجدد هزینه آزمون آیلتس می‌تواند به نتیجه آزمون خود اعتراض نماید که در صورت تأیید و درست بودن اعتراض، این مبلغ به وی عودت داده می‌شود. در غیر اینصورت هیچ بخشی از هزینه قابل استرداد نخواهد بود.

با توجه به اینکه هدف بسیاری از زبان آموزان، از یادگیری زبان، مهاجرت به کشورهای دیگر است، توصیه می شود که حتما در خصوص آزمون های زبان از جمله آزمون آیلتس اطلاعات لازم را کسب کند و در طی مسیر یادگیری زبان، مراحل آزمون و استانداردهای لازم برای آن را در نظر داشته باشد. برای کسب اطلاعات بیشتر و کسب آمادگی برای آزمون آیلتس و دیگر آزمون های زبان می توانید از آکادمی رستم کمک بگیرید.

The post آزمون آیلتس IELTS appeared first on آکادمی زبان رستم.

The post معرفی دور ه های آموزش زبان انگلیسی آکادمی زبان رستم appeared first on آکادمی زبان رستم.

ترجمه ی همزمان یا ترجمهی شفاهی به شکلی که امروز رایج
است کمتر از یک قرن سابقه دارد. این کار که در ظاهر جذاب دیده
میشود جزو مشاغل دشوار جهان محسوب میشود که نیازمند
توانایی ذهنی ویژهای است و هر کسی صرفا به این دلیل که به یک
زبان خارجی مسلط است، قادر نیست مترجم همزمان شود. در این
نوشته بهطور مختصر به معرفی این حرفه پرداخته میشود.

واژهی interpretation با مصدرِ interpret to بهمعنی تفسیر
کردن و درک کردن بهکار میرود. اما در اینجا معنی دیگری از
این واژه که بهمعنی ترجمهی همزمان است مدّنظر میباشد.
ترجمهی همزمان یا ترجمهی شفاهی به نوعی از ترجمه اطلاق
میشود که مترجم بهعنوان واسطهی متکلم و مخاطب عمل کرده و
در همان زمانی که اطلاعاتی را از متکلم دریافت میکند، به زبانِ
دیگر به مخاطب منتقل میکند. شاید خیلی نامربوط نباشد که برای
اشاره به دو کارِ تفسیر کردن و ترجمهی همزمان از یک واژه
استفاده میشود. مترجم همزمان یا interpreter درواقع برای
انتقال مفهومِ آنچه متکلم میگوید باید توضیحاتی را شبیه به آنچه
مفسّر میگوید اضافه بکند.
مترجم همزمان با قرار گرفتن در محیطی ملموس عبارتی را از
زبان مبدأ به زبان مقصد بهصورت شفاهی برمیگرداند. کاری که
مترجم شفاهی انجام میدهد از جهات زیادی با ترجمهی مکتوب
متفاوت است. مترجم همزمان برای برگرداندن مفاهیم و عبارات از
زبان مبدأ از شگردها و تکنیکهایی استفاده میکند که قابل اصلاح
و تکرارپذیر نبوده و ترجمهی کلمهبهکلمه محسوب نمیشود.
مترجمان در سایر حالتهای ترجمه، زمان کافی برای مرور مجدد
و تصحیح واژهها و عبارات ترجمه شده پیش از ارائه به مشتری را
داشته اما در ترجمه همزمان، هدف مترجم رساندن پیام در لحظه
است. هنگامی که کلمه ای توسط گوینده استفاده میشود که معنی
مستقیم آن در زبان مقصد وجود ندارد، بسط و گسترش زبان برای
رسیدن به معنی صحیح لازم و ضروری است. این همان کاری
است که با عملِ تفسیر در جاهایی مماس میشود.
مترجمی همزمان در حیطهی مشاغلی که به زبان خارجی و
ترجمه مربوط میشود، یکی از دشوارترین مشاغل است. این شغل
علاوهبر دانش زبانی، به تجربه و از آن مهمتر ضریب هوشی بالا
نیازمند است. مترجمان همزمان دارای ضریب هوشی بالا و
ظرفیت توان مغزی قابل توجهی هستند.
برای انجام صحیح این کار مترجم همزبان باید قادر باشد در بین
حجم زیادی از اصوات و عواملی که موجب حواسپرتی میشود،
ذهن خود را متمرکز نگه دارد. همچنین سرعت انتقال اطلاعات در
مغز او باید بهحدّی باشد که زمان از دست نرود. او در لحظه
اطلاعاتی را دریافت میکند و باید در کوتاهترین زمان ممکن آن را
پردازش و در شکل تازهای که قابل فهم باشد به دیگری منتقل کند.
پیچیدگی کار او در اینجاست که مترجم همزمان اطلاعاتی را به
زبان مبدأ از طریق گوش وارد مغزش میکند و باید همان اطلاعات
را به زبانی دیگر از مجرای دهان از مغزش خارج کند. تصور
کنید کسی جملهای را به انگلیسی میشنود و بلافاصله آن جمله را
به فارسی ادا میکند. این فرایند در سادهترین حالتش مانند
کارخانهای است که مواد خام روی تسمه نقاله از یک در وارد شده،
در مسیری کوتاه به کالایی تبدیل شده و از درِ دیگر خارج میشود.
کارخانهی خوب علاوه بر اینکه فرایند تبدیل مواد خام را در
کوتاهترین زمان انجام میدهد، محصول نهایی را نیز طوری که
برای مصرفکننده مطلوب باشد تحویل میدهد.
شاید گفتنش ساده باشد ولی فرایند انتقال اطلاعات از یک محفظه
به محفظهی دیگر و تحلیل و پردازش آن انرژی زیادی از مترجم
همزمان میگیرد. علاوهبر این اضطرابی که ناشی از حفظ این
امانت و نداشتن فرصت تکرار و اشتباه به مترجم همزمان وارد
میشود، حساسیت کار او را افزایش میدهد. مترجم همزمان باید
بهترینِ خود را در لحظه ارائه کند و برای این کار مجال هیچ خطا
و اصلاحی ندارد. بنابراین متوسط بودن در این کار محلی از
اعراب ندارد.
در کنار همهی این موارد، حساس بودن موقعیت را نیز باید در
نظر داشت؛ چرا که معمولا در کنفرانسهای بینالمللی، همایشها و
رسانههای جمعی به ترجمهی همزمان نیاز میشود. اگر اطلاعاتی
بهصورت مبهم و جملهای نادرست ترجمه شود، عواقب بدی داشته
و امکان بهوجود آمدن تنش و شبهه زیاد است.
تاکنون به دانش زبانی، هوش سرشار و توان ذهنی بالا و تمرکز
برای انجام این کار اشاره شده است. اما صلاحیتهای یک مترجم
همزمان بیش از اینهاست. یک مترجم همزمان باید با ترمینولوژی
حوزهای که در آن ترجمه میکند آشنا باشد. کلماتی که در هر
حوزهی تخصصی استفاده میشود ویژهی همان حوزه است و
مترجم باید معادل تخصصی همان واژه را در زبان مقصد ادا کند.
همچنین اطلاعات عمومی بالا در موفقیت او برای یافتن واژههای
مناسب و ادراک آنچه ترجمه میکند مؤثر است.
دیگر توانمندی یک مترجم همزمان، فن بیان خوب و فصاحت کلام
است. چرا که شیوایی سخن و رسایی سخن در ترجمهی همزمان که
به سرعت و در لحظه انجام میشود در فهم بهتر و ارتباط برقرار
کردن مخاطب تأثیرگذار است. شاید شنیده باشید ترجمههای
همزمانی را که لکنت و تپق زدن مترجم باعث حواسپرتی شنونده
شده است. ازاینرو فن بیان خوب در کار مترجم همزمان از اهمیت
ویژهای برخوردار است.
در ایران ترجمهی همزمان بهصورت رسمی آموزش داده نمیشود
ولی در جهان انیستیتوهایی رسمی به این حرفه میپردازند. انجمن
international association of conference interpreters هم
بهعنوان انجمنی بینالملی، برای مترجمان همزمان گواهینامه صادر
میکند. برخی آموزشگاههای زبان خصوصی بهتازگی دورههایی را
برای تربیت مترجم همزبان برگزار میکنند که علاقمندان میتوانند
در آن شرکت کنند اما تمرینهای فردی و کسب تجربه بهترین راه
برای یادگیری این حرفه است.
ترجمهی شفاهی به سه نوع اصلیِ ترجمهی مقطع، ترجمهی
همردیف و ترجمهی مکتوب همزمان تقسیم میشود. ترجمهی
همردیف مشکلترین نوع ترجمهی همزمان است که مترجم بدون
اطلاعات قبلی و در همان لحظهای که متکلم صحبت میکند ترجمه
میکند. ترجمهی مقطع با کمی فاصله و ترجمهی مکتوب به کمک
متنی که قبلا از متن اصلی یک سخنرانی تهیه شده انجام میشود.
ترجمهی همزمان موقعیتهای شغلی مختلفی در جهان دارد.
ترجمهی نطق سیاستمداران در سازمان ملل، ترجمه در دادگاهها،
ترجمه در رسانهها، ترجمه در مذاکرات سیاسی، ترجمه در
معاملات اقتصادی و ترجمه در مراکز درمانی از معروفترین
فرصتهای شغلی این حرفه است. دستمزد مترجم همزمان در
بیشتر کشورها دستمزد بالایی است. تخصصی بودن کار آنها،
حساسیت امنیتی سازمانها و تعداد اندک مترجمان همزمان در
جهان، باعث دریافت حقوق بالای مترجمان همزمان نسبت به
مترجمان مکتوب میشود. در برخی کشورها این شغل جزو مشاغل
سخت دستهبندی شده و مترجمان همزمانی که بهصورت رسمی به
استخدام سازمانی درمیآیند پس از ۰۱ تا ۰۱ سال بازنشسته
میشوند.

The post ترجمه ی همزمان یا ترجمه ی شفاهی appeared first on آکادمی زبان رستم.

در نوشتهی زیر از دریچهی هنر بازیگری به مهارت speaking در آموزش زبان انگلیسی پرداخته میشود. آنچه نقش یک شخصیت
را طبیعی و قابل باور جلوه میدهد، رفتار طبیعی بازیگر و ادای
جملات در تناسب با نقشهای دیگر و حالوهوای صحنه است.
زبانآموزان نیز میتوانند با قرار دادن خود در موقعیتهای طبیعی
به ذهن خود اجازه دهند تا کلمات مناسب را نسبت به آنچه اقتضا
میکند و برای ایجاد ارتباطی طبیعی بهسوی زبان هدایت کند. تنها
کافی است بر استرس و خجالت خود غلبه کرد و حرف زد.
هنر تئاتر و بازیگری هنری است که از هزاران سال پیش تا کنون
مورد توجه انسان بوده است. یونان بوستان بهعنوان یکی از
خواستگاههای اصلی این هنر، در شکلگیری چارچوبهای هنر تئاتر
نقش بهسزایی داشته است. آثار نمایشنامهنویسانی همچون سوفکل،
اوروپید و آشیل حتی امروزه نیز در سالنهای تئاتر کلانشهرهای
جهان اجرا شده و ابعاد مختلف آنها در نهادهای هنری توسط
دانشجویان، استادان، هنرمندان و منتقدان مورد بررسی قرار
میگیرد. کتاب “فن شعر” ارسطو نیز به تبیین و آنالیز گونههای
مختلف نمایشی میپردازد. قدمت هنر بازیگری درواقع بیش از
کارگردانی است. در گذشته کارگردان بهصورت امروزی آن چندان
محلی از اعراب نداشت و نمایشنامهنویس و بازیگر بودند که بدنهی
اصلی یک تئاتر را تشکیل میدادند. بنابراین نگاه به هنر بازیگری
از گذشته تا به امروز نگاهی تخصصی بوده است. بازیگران
باتجربهتر و استادان با انتقال دانش و تجربهی خود به بازیگران
جوان، تنهی این درخت را تنومندتر کردهاند. با پیشرفت علوم انسانی
و هنرهای دیگر، هنر بازیگری دارای ابعاد وسیعتری شد و مفاهیم
روانشناسی و جامعهشناسی نیز به کمک ژرفتر کردن این تخصص
و تعریف تئوریهای آن آمدند.
لازم به ذکر است که میان “نمایش” و “تئاتر” تفاوتی مهم وجود دارد
که در اینجا مقصود از بازیگری، بازیگری در تئاتر است. نمایش به
هر فرمی از اجرا که برگرفته از آیینها و باورهای اجراگر است
اطلاق میشود. درواقع در نمایش میان نمایشگر و تماشاگر فاصلهای
نیست و باوری مشترک میان این دو گروه منتج به شکلگیری نمایش
میشود. تعزیه یکی از انواع نمایش است که بهسبب عقاید مذهبی
شیعه و تکریم واقعهی کربلا و شهادت امام حسین اجرا میشود. پس
چنین گفت که نمایشگر در نمایش بُعدی از ابعاد شخصیت خودش را
به دلایل معنوی در قالب یک مراسم به نمایش میگذارد و تماشاگر
نیز در این مراسم شریک و دخیل است.
اما تئاتر هنری است که به کمک انجام عملی نمایشی که در مکان
قابل تعریف است به بازسازی جهانی که ساختهی ذهن هنرمند است
ساخته میشود. در تئاتر دیگر صحبت از عقاید، باورها و آیین،
آنطور که در نمایش وجود دارد نیست و هنرمند تئاتر با نشان دادن
ماجرای دراماتیک آدمهایی خیالی در دل قصهای تازه، تماشاگر را
با خود همراه میکند؛ تماشاگری که آمده تا غافلگیر شود و با حفظ
فاصلهاش از صحنه، به تماشای جهانی بنشیند از تخیل هنرمند نشأت
گرفته است.
بازیگر بهعنوان هنرمندی که در نقش کسی غیر از خودش،
شخصیتی دیگر را خلق میکند، به دانش و مهارتهایی نیازمند است.
یکی از مهارتهایی که هر بازیگر باید به آن مسلط باشد فن بیان و
قدرت کلام است. فن بیان همیشه از مهارتهایی بوده بازیگران در
دورهی آموزشی فرا میگیرند. همچنین بازیگران حرفهای با تمرینات
مداوم قدرت بیان خود را حفظ میکنند. تمرینات فن بیان علاوه بر
اصلاح مخرج حروف، تلفظ درست کلمات، و تقویت تارهای صوتی،
شامل تقلید حالات بیان و لحن ادای جمله در موقعیتهای مختلف
میشود. یکی از معضلات بازیگران کمتجربه، اضطراب در حین
بازی و در تناسب با بازیگر نقش مقابل است. به بیان بهتر، بازیگران
اینچنینی در مسیر رسیدن به نقش و فرآیند خلق شخصیت، تمریناتی
را بهتنهایی انجام میدهند که روی صحنه و در تمرینات گروهی در
برابر بازیگر مقابل از دست میرود. آنها برای اکتساب مهارت
بازی آن نقش تمریناتی انجام میدهند که در تمرینات گروهی نتیجهی
آن دیده نمیشود. یکی از این تمرینات گفتن دیالوگها و بازی کردن
جلوی آینه است. بازیگران اینچنینی حرکات نقششان در هر صحنه
را با جزئیات جلوی آینه و بهتنهایی انجام میدهند اما وقتی به جای
تصویر خودشان در آینه، در برابر پارتنرشان قرار میگیرند، قادر
نیستند همان حرکات را انجام دهند و با همان کیفیت دیالوگهایشان
را ادا کنند.
اما مشکل کار کجاست؟
بازی کردن و دیالوگ گفتن جلوی آینه از جمله تکنیکهای بازیگری
بود که امروزه منسوخ شده و توسط استادان بازیگری مورد انتقاد
قرار گرفته است.
دلیل انتقاد استادان و نظریهپردازان بازیگری به این روش فرایند
ساخت نقش در تناسب با دیگری است. شخصیت در خلأ شکل
نمیگیرد و در تناسب با شخصیتهای دیگر و در موقعیتهای طبیعی
ساخته میشود. این گروه معتقدند که تمرین نقش در خانه و جلوی
آینه حالتی مصنوعی به کاراکتر میدهد درصورتیکه عمل هر
کاراکتر واکنشی است به اتفاقی که در پیرامونش رخ میدهد.
با نظر به آنچه دربارهی تمرین بازیگر در فرایند ساخت نقش گفته
شد میتوان به اصلِ ادای جمله فینفسه پرداخت و از این دریچه به
تمرین مهارت حرف زدن در آموزش زبان خارجی پرداخت. البته
برای زبانآموز نوپا ادای جملات و حرف زدن جلوی آینه بهجهت
تمرین تلفظ صحیح حروف زبانی که برای او تازه است و زبان
مادریش نیست میتواند مفید باشد. اما در ادامه، معضل نارسایی
کلماتی که پیشتر آموخته شده در موقعیتی طبیعی برای زبانآموزان،
شباهت زیادی به مشکل بازیگری تازهکار که در برابر نقش مقابلش
دچار اضطراب و حواسپرتی میشود دارد.
اگر نگاهی به یادگیری زبان توسط کودکان هم بیفکنیم، درمییابیم
که کودکان نیز زبان مادریشان را در موقعیتهای طبیعی و برای
ایجاد ارتباطی در لحظه یاد میگیرند. زبانآموزان نیز برای غلبه بر
اضطراب حرف زدن و تقویت مهارت speaking باید در
موقعیتهای طبیعی و در تناسب با اشخاص دیگر حرف بزنند. در
چنین موقعیتهایی گوشهگیری و سکوت بزرگترین اشتباه است. شاید
شنیده باشید که برخی از افرادی که دانش اندکی از زبان انگلیسی
دارند، اذعان داشتهاند که در سفرهای خارجی احساس کردهاند که
زبانشان بهتر شده و راحتتر به زبان انگلیسی با دیگران حرف
زدهاند. علت این امر این است که این افراد در سفرهای خارجی که
همزبانی نداشتهاند در موقعیتی طبیعی و برای رفع نیازی مجبور به
حرف زدن بودهاند. بنابراین خجالت را کنار گذاشتهاند و شروع به
حرف زدن کردهاند. در چنین موقعیتی احساس کردهاند که کلمات
راحتتر به ذهنشان رسیده و سریعتر بر زبانشان جاری شده است.
امروزه با وجود شبکههای اجتماعی و پیامرسانهای جهانی امکان
ارتباط با مردم کشورهای دیگر بسیار سهلتر از گذشته است.
زبانآموزان برای تقویت مهارت حرف زدن باید از این موقعیت
استفاده کرده و ارتباطات خود را با مردمان دیگر کشورها گستردهتر
کنند. دوستیهای اینترنتی فارغ از آنکه میتواند منجر به روابط
نزدیکتر و تماس با فرهنگهای دیگر شود، میتواند مهارت زبانی
شما را نیز ارتقا دهد. کلید کاد دقیقا همینجاست. باید خجالت را کنار
گذاشت و شروع کرد. کافیست شروع به حرف زدن کرد تا
موضوعات تازه پیش بیایند و کلمات سرریز شوند. برای مثال استفاده
از امکانات لایو در شبکهی اینستاگرام که بیشترین کاربر را دارد،
گزینهی خوبی برای حرف زدن با دوستی غیرهمزبان از آنسوی
کرهی زمین است. وقتی با کسی که تنها زبان مشترک شما انگلیسی
است در لایو اینستاگرام و یا شبکههای اجتماعی دیگر شروع به
صحبت میکنید، خواهید دید که پس از یکی دو جلسه ارتباط شکل
خودش را پیدا میکند و موضوعات مشترک پیش میآیند. این یک
موقعیت طبیعی است که زبانآموز را مجبور میکند نسبت به رفتار
طرف مقابلش و در تناسب با آنچه رخ داده رفتار کند و با زبان
مشترک مقصود خود را بیان کند. حتما پس از شش ماه سطح زبان
کسی که در موقعیتهای طبیعی چه در لایو اینستاگرام و چه در
سفری تفریحی به کشوری دیگر با اشخاص خارجی حرف زده، با
همکلاسیاش که تنها به سیدیهای صوتی درسیاش گوش داده و با
خودش تمرین کرده، تفاوت آشکاری خواهد داشت. کافیست شروع
کرد، حرف زد و حرف زد.

The post با من به انگلیسی حرف بزن appeared first on آکادمی زبان رستم.

آموزش زبان انگلیسی در ایران: تضاد میان جهانی شدن و هویت فرهنگی

در این نوشته با اشاره به نظر موافقان و مخالفان آموزش زبان انگلیسی در ایران، به مسئله جهانی شدن و هویت فرهنگی به‌طور اجمالی پرداخته می‌شود. بااینکه بی‌طرفی سیاسی آموزش زبان مردود است، اما می‌توان با تقویت هوش فرهنگی آحاد جامعه، تأثیرات منفی القائات فرهنگی و مظاهر سبک زندگی غربی را کمرنگ کرده و صرفاً از دریچه گفت‌وگوی فرهنگی و گام نهادن در مسیر جهانی شدن، به زبان به مثابه یک ابزار نگریست.

ریشه‌های یک چالش: تاریخچه موافقان و مخالفان آموزش زبان انگلیسی

در طول دهه‌های گذشته در ایران، گاهگاه شنیده‌ایم که برخی مسئولین نسبت به آموزش عمومی زبان انگلیسی موضع گرفته و خواستار جلوگیری از آن شده‌اند. در مقابل، گروهی دیگر، این دیدگاه را عقب‌افتادگی و ناشی از خمودگی فکری می‌دانند. البته اگر بخواهیم مبنا را نتیجه آموزش عمومی زبان انگلیسی بدانیم و بر اساس آنچه حاصل شده قضاوت کنیم، درمی‌یابیم که کیفیت آموزش عمومی زبان انگلیسی و امکاناتی که برای آن در نظر گرفته شده به‌قدری نازل بوده که بود و نبودش چندان فرقی نمی‌کرد. مسئله کیفیت آموزش زبان در مدارس موضوع این نوشته نیست و در اینجا قصد داریم به جهت‌گیری ایدئولوژی حاکم درباره آموزش زبان انگلیسی بپردازیم.

پس از انقلاب اسلامی، بسیاری از زیرساخت‌های فرهنگی و خط مشی سیاسی ایران بر اساس غرب‌ستیزی و مبارزه با فرهنگ منحط امپریالیسم جهانی به‌ویژه آمریکا شکل گرفته است. از دیدگاه مسئولان و صاحبان قدرت در چهار دهه گذشته، ارتباط و عدم ارتباط با آمریکا مسئله‌ای است که باید به‌طور شفاف حل شده تا این تنش سیاسی وارد ابعاد دیگری از زندگی مردم نشود. یکی از مضرات عدم شفافیت موضع جمهوری اسلامی ایران در قبال ارتباط با آمریکا، دو دسته شدن مردم و نظر آنها درباره کلیت کشور ایالات متحده است. برخی آمریکا را شیطان بزرگ و برخی دیگر ذوب در مظاهر آمریکایی هستند.

از تقابل نظامی تا نبرد فرهنگی: نقش زبان در این میدان

ناگفته نیست که بخش مهمی از هویت فرهنگی و چارچوب ایدئولوژیک جمهوری اسلامی بر اساس رویارویی با دشمن تعریف می‌شود. پس از انقلاب اسلامی همواره سعی مقامات این کشور بر شکل‌گیری گفتمانی مستقل و به دور از گفتمان‌های تحمیلی شرق و غرب بوده است. اگر به تقابل گفتمان غربی در سه دهه گذشته نظر بیفکنیم، درمی‌یابیم که در دهه اول تقابل در حوزه نظامی است. اما از ابتدای دهه دوم، بحث فراگیر عمومی در جامعه ایرانی مسئله «تهاجم فرهنگی» بود.
تهاجم فرهنگی، شبیخون فرهنگی، هجوم فرهنگی و… مفاهیمی است که بر سر زبان‌ها افتاد و گسترش یافت. با توجه به اینکه یکی از مصادیق زبان، فرهنگ است، از نگاه برخی مسئولان همه‌گیر شدن زبان کشورهای غربی در ایران به مثابه شیوع یک عامل مخرب در جامعه است که پتانسیل اثرگذاری منفی در فرهنگ مکتبی مورد تأیید عامه مردم را دارد. از آنجایی که زبان انگلیسی به عنوان زبان بین‌المللی، زبان رسمی کشورهای انگلستان و آمریکا است، ممکن است این شبهه ایجاد شود که فراگیری آن به منزله بازگذاشتن درهای کشور برای ورود فرهنگ این کشورها است. اما آیا واقعاً زبان، فی‌نفسه می‌تواند القاکننده یک مشی سیاسی یا ارزش‌های کشوری خاص باشد؟

راهکار عملی: تقویت هوش فرهنگی به جای حذف آموزش زبان انگیسی

خط مشترکی که می‌تواند تعارض دو گروه موافقان و مخالفان آموزش زبان انگلیسی را به تعامل بدل کند، تقویت زیرساخت‌های فرهنگی با نظر به پدیده هوش فرهنگی است. هوش فرهنگی یکی از مهم‌ترین زیرمجموعه‌های هوش اجتماعی است که در برگیرنده توانایی فرد در برخورد و مدیریت مناسب موقعیت‌هایی با تنوع فرهنگی است. یکی از ویژگی‌های هوش فرهنگی، قابل آموزش بودن آن است. این هوش به افراد کمک می‌کند تا در مواجهه با فرهنگ‌های دیگر، ضمن حفظ هویت خود، رفتاری انعطاف‌پذیر و سازنده داشته باشند.

اگر مسئولان فرهنگی و سیاست‌گذاران کشور، در کنار پیگیری امر مهم جهانی شدن، مظاهر فرهنگی و ارزشی کشور را با نگاه به هوش فرهنگی افراد تقویت کنند، دیگر آموزش زبان انگلیسی به عامل نفوذی دشمن تبدیل نمی‌شود و ابزاری برای ارتباط با جهان و حتی تبلیغ ارزش‌های فرهنگی خودی می‌شود. همچنین می‌توان موازی با آموزش زبان انگلیسی در ایران، امکانی را نیز برای آموزش زبان فارسی در خارج از کشور فراهم کرد تا میان ورودی‌ها و خروجی‌های فرهنگی تعادل ایجاد شود. چنین رویکردی می‌تواند فضای گفت‌وگوی بین‌افرهنگی را گسترش دهد.

جمع‌بندی: آینده آموزش زبان انگلیسی در ایران

 می‌دهد که می‌توان با برنامه‌ریزی دقیق و تقویت زیرساخت‌های هویتی، از زبان انگلیسی به عنوان یک فرصت استفاده کرد. در واقع با آنکه نمی‌توان نسبیت زبانی و تأثیر فرهنگی زبان را انکار کرد، اما می‌توان به زبان انگلیسی به عنوان ابزاری برای اشاعه و صدور مظاهر فرهنگی و ارزش‌های سنتی ایرانی به جهانیان نگاه کرد. آینده موفق در گرو ایجاد تعادل میان گشودگی هوشمندانه به جهان و حفظ اصالت‌های فرهنگی است، و هوش فرهنگی کلید ایجاد این تعادل به شمار می‌رود.

The post زبان انگلیسی، تهاجم فرهنگی یا ابزاری برای جهانی شدن appeared first on آکادمی زبان رستم.

آکادمی رستم، از کنار هیچ روشی در بالابردن کیفیت آموزش زبان
بیتوجه نگذشته و همواره در جستجوی متدهای مدرن و روشهای
نوین آموزش بهجهت بازدهی بیشتر بوده است. از آنجاییکه فرایند
یادگیری ابعاد متعددی دارد، آکادمی رستم با پژوهش در باب وجوهی
که در این فرایند تأثیرگذار هستند، در پی بالا بردن کیفیت کار
تخصصی خود است. استفاده از تصویر در کنار متن و تأثیر آن بر
ذهن زبانآموزان، موضوعی است که در این نوشته بهعنوان یکی از
وجوه اثرگذار در امر آموزش، بهطور اجمالی به آن پرداخته میشود.

اصطلاح ارادهی تصویری، به نقش حافظهی تصویری و تأثیر
ادراکی تحلیل تصویر در مغز انسان بر شناخت جهان، ارجاع میدهد.
تصویر یکی از مهمترین عوامل تأثیرگذار بر فرایند آموزش است که
از دیرباز در کتابهای درسی و منابع آموزشی از آن استفاده شده
است. برخی کتب آموزشی تاریخ ادبیات نیز با استفاده از تصویر،
یادگیری مسائل تاریخی را ملموستر و عینیتر میکنند. اما تصویر
موقعی به یادگیری متن کمک میکند که تنها وسیلهی زینتی کتاب
نباشد، بلکه گسترشدهندی متن باشد و این امر، تنها با رعایت
استانداردهای تصویر آموزشی در یک کتاب امکانپذیر است. از این
رو، شناخت این استانداردها و رعایت آنها اهمیت فراوانی دارد.
یکی از روشهای یادگیری دیدن تصاویر است. انسانها با نگاه
کردن به عکسها، طرحها و تصاویر، آنها را به ذهن منتقل، و به
صورت تصویر در مغز بایگانی میکنند. زبان تصویر قادر است
مؤثرتر از هر وسیلهی ارتباطی دیگر، دانش بشر را نشر
دهد.
امروزه متخصصان امر تعلیم و تربیت، برای آموزش مفاهیم و
موضوعات از روش آموزش غیر مستقیم بهره میبرند. تصویر نیز
به عنوان یکی از موفقترین ابزار آموزشی غیر مستقیم به علت
اثرگذاری از طریق بینایی افراد، نقش مهمی در یادگیری دارد. چرا
که تحقیقات نشان میدهد، ۵۷ درصد از یادگیری افراد از طریق
بینایی حاصل میشود. تصویر میتواند جزئیات یک واقعه را در
حداقل زمان و با دقت بسیار زیاد ترسیم نماید.
در میان انسانها، کسانی که از ارادهی تصویری بالاتری
برخوردارند، قادرند با دقت بیشتری تصاویر را تجزیه و تحلیل کرده
و به ذهن بسپارند. همچنین محتوای تصویری که به ذهن سپرده شده
در مغز این افراد ماندگارتر خواهند بود. باوجودآنکه هر شئ یا
مفهومی با تصویر خاصی در ذهن هر فرد وجود دارد و یا به بیان
دیگر، قرارداد مابین دال یا واژه و مدلول یا شئ در ذهن هر فرد
متفاوت است، اما تصاویر باعث میشوند تا مواد خام بیشتری برای
کدگذاری مطالب در اختیار فرد باشد. برای روشن شدن این نکته
تصور کنید که شخصی کلمهی صندلی را با تصویر یک صندلی
قهوهای که در کودکی دیده فهم میکند و اگر زمان یادگیری کلمهی
در کنار آین واژه تصویر یک صندلی قرمز هم ببیند، میتواند riahc
از تصویر آن صندلی قرمز به تصویر صندلی قهوهای رسیده و میان
ارتباطی برقرار کند. riahc کلمهی صندلی و
دربارۀ جایگاه تصویر در کتابهای مصور، از زبان موریس
سنداک، تصویرگر برجستهی کتابهای کودکان چنین میخوانیم:
تصاویر میتوانند تزیینگر کتاب یا گسترشدهندی متن باشند و این
بستگی به آن دارد که شما به عنوان یک تصویرگر، کدامیک را
انتخاب کنید و یا برداشت شما از متن چه باشد. به همین دلیل،
میگوییم تصویرگر، سهم مهمی در تدوین یک کتاب دارد. تصویرگر
مقلد نویسنده نیست، یک شریک است، کسی که مانند نویسندهی کتاب،
حرف مهمی برای بازگو کردن و گاه نقشی مهمتر از نویسنده برعهده
دارد. تصویرگر، جهانی را که نویسنده بهوسیلهی کلمات توصیف
کرده با تصاویر، قابل لمس و به جایی برای زیستن تبدیل میکند.
شاید گفته شود که تصویر ممکن است تخیل خواننده و تصاویر ذهنی
او را که بر اساس دریافتهایش از کلمات در ذهنش نقش میبندد،
محدود کند، اما در واقع تصاویر کتاب میتوانند نقش راهنما برای
ورود به دالانهای تخیل خواننده را ایفا کنند. عملکرد ذهن انسان
طوری است که با دیدن یک تصویر، تصاویر دیگری در مورد
موضوع آن و به فراخور ادراک و دریافتش، در ذهن میسازد. انسان
با دیدن تصویر یک دیوار، پشت آن را تخیل کرده و تصویر آن را
در ذهن میسازد. بنابراین تصاویر کتابها نه تنها محدودکنندهی تخیل
خوانندهها نیستند، بلکه گسترشدهندهی وجوه دیگر ذهن آنها که در
پسِ روزمرگی فرصت بیرون آمدن ندارند، بوده و تصاویر دیگر را
به سطح ذهن میآورند.
از مهمترین وجوه تمایز انسان از دیگر موجودات قدرت تفکر و
خلاقیت، قدرت دستکاری در ذهن و پدیدهها، قدرت کشف و تولید
ابزار و اندیشههای جدید است، که همه اینها به نوعی، خلاقیت بهشمار
میرود. همهی انسانها خلاقاند و از قدرت آفرینش مفاهیم و معناها
و همچنین ادراک نشانههایی که منجر به فهم و شناخت میشود
برخوردارند. پیش از آنکه انسان خط را اختراع کند و بهوسیلهی
متون ارتباط برقرار کند، با کمک نقوش و تصاویر با همنوعان خود
ارتباط برقرار میکرده است. نخستین اشکال خط نیز بهصورت خط
تصویری مانند خط هیروگلیف در مصر باستان بوده است. تصویر
بهویژه تصویر فیگوراتیو به چیزی در جهان خارج ارجاع میدهد،
بازنمایی پدیدههای واقعی است و انسان با پردازش عناصر تصویر
و ایجاد ارتباط و تناسب میان اجزای آن، به تعریفی که به چیزی در
جهان، ارجاع میدهد دست مییابد. ترسیم یک تصویر در کنار
کلمهای که به همان تصویر اشاره میکند، باعث میشود که ذهن
خواننده از دو ورودی مجزا و دو مسیر متفاوت به مقصدی واحد
برسد. حال اگر کلمهای که نوشته شده به زبانی دیگر و بهجهت
آموزش زبان خارجی باشد، ریخت حروف تشکیلدهندهی آن کلمه به
مثابه یک تصویر، در کنار تصویر ترسیم شده در کنار آن، مانند دو
مسیر موازی در ذهن تثبیت میشود و سرعت و عمق یادگیری را
افزایش میدهد.
پانزده هزار سال پیش مهمترین راه بشر برای برقراری ارتباط با
دیگری، تصویر بود. امروزه بعد از آغاز دوره خط و زبان نیز، بشر
نیازمند حرف زدن از طریق تصاویر است. به این سبب، تصویر،
جلوه یا ابزاری برای یادگیری و سرشار کردن ذهن دوران کودکی
است. تصویر آموزشی یک وجه تخصصی هم دارد که عبارت است
از اینکه ما با تصاویر آموزشی، مخاطب را به آموزش دعوت میکنیم
و میخواهیم ذهن و منطق او را با سؤال مواجه سازیم.
تصویرسازی یکی از شاخههای هنر گرافیک یا ارتباط تصویری
است. تصویرسازی بیان کردن یا نشان دادن مفهوم، رویداد یا داستانی
در قالب تصویر است که گاهی اوقات برای تکمیل انتقال درست
مفاهیم به ذهن، به متن یا نوشتهای اضافه میشود. تحقیقات نشان داده
است که میزان یادگیری و توان حل مسئله در دانشجویانی که از
روش چند رسانهای استفاده میکنند بیشتر از آنهایی است که فقط به
مطالعه متن میپردازند، اضافه کردن تصویرهای مرتبط به متن درس
میتواند یادگیرنده را درگیر کند و سبب یادگیری فعال او شود. از
طرفی هم، هنگامی که آموزش از راه سخنرانی با نمایش تصاویر
همراه باشد، مطالب آموزشی بهتر در حافظه دراز مدت که با
پردازش اطلاعات حاصل میشود ثبت میشود تا زمانی که فقط
آموزش به روش سخنرانی یا تصویری انجام می گیرد.
امروزه باتوجه به وجود تحقیقات در زمینههای یاددهی-یادگیری
پژوهشگران به کاربرد انواع قالبهای تصویر و دستورالعمل استفاده
از آنها برای تاثیر بیشتر روند یادگیری توجه بسیاری نمودهاند.
تصاویری که به خوبی انتخاب یا طراحی شده باشند باعث افزایش
عملکرد شناختی یادگیرندگان میشوند. کاربرد تصویر در آموزش
بزرگسالان نیز میتواند از اهمیت بالایی برخوردار باشد زیرا فرد
بزرگسال به دلیل مشغلههای فکری که دارد در یادداری متون با
مشکل مواجه است. بررسیهای اخیر در قالبهای چندرسانهای و
فناوریهای نوین آموزشی به دنبال تحلیل دلیل مکانی، زمانی،
مخاطبشناسی و میزان بهکارگیری تصویر در امر تسهیلسازی
آموزش هستند. زبان تصویر قادر است موثرتر از هر وسیلهی
ارتباطی دیگر، دانش بشر را نشر دهد. گرافیک نیز مجموعهی
بزرگی است که عکس، نمودار، نقشه، دیاگرام و تصویر را شامل
میشود. در طراحی پیامهاي آموزشی دیداری مانند تصویر،
استفاده شایانی از گرافیک میشود. زبان تصویر به انسان امکان
میدهد که تجربه کند و تجربیاتش را در شکلی قابل مشاهده مستند
سازد. رشد زبان تصویري با تمرکز، تعقل، تفکر، رشد دانش و
علم ارتباط دارد و حداکثر بیان در زبان تصویري، بیرون
میریزد.
بیشتر کتب آموزش زبان انگلیسی در هر سطحی که باشد از تصویر
برای انتقال مفاهیم و تسریع انتقال مطالب به زبانآموزان استفاده
میکنند. تصاویر بهکاررفته در کتب آموزش زبان معمولا از نوع
سازمانده و بهجهت گسترش مفاهیم تازه هستند. البته شاید تصاویر
تزئینی هم برای بالابردن جذابیتهای بصری و رنگولعاب دادن به
کتاب دیده شود ولی اصل، بالا بردن توان و سرعت یادگیری
زبانآموزان است. در تصاویري که عملکرد آنها یادیار است، نکات
مهم به نحوي بر جسته سامان دهی میشود که به راحتی
بازخوانی شود. در حالی که تصاویر نمایشی و تزئینی، تاثیر
غیرمستقیم بر حافظه یادگیرنده دارند، تصاویر یادیار مستقیماً بر
یادگیري تاثیر دارند. در واقع یکی از راهبردهاي گسترش مطالب
ساده و پایه استفاده از تصاویر یادیاراست. تصاویر انتقالی )یادیار(
بیشترین تاثیر شناختی را دارند.
مدرسان زبان و مدیران آموزشگاههای زبان نیز برای ارتقای کیفیت
آموزش، باید این نکته را مدّنظر داشته باشند که استفاده از تصاویر،
علاوه بر کتب درسی میتواند در جاهای دیگری همچون محیط
آموزشگاه، وسایل کمکآموزشی و … مفید واقع شود. نظریهپردازان
عقیده دارند زمانی که اطلاعات در دو حالت متن و تصویر ارائه
شوند، دو بار کدسازي در زمان پردازش اطلاعات صورت
میگیرد. بهطوریکه پردازش کلامی و غیرکلامی)تصویري( به
طور همزمان در حافظه کاري و بلند انجام می گیرد. بنابراین براي
پردازش این دو حالت به دو سیستم همزمان نیاز است و در نهایت
کدگذاري مستقل از هم انجام میشود و به قول تاردیو این کدبندي
دو طرفه مانند آن است که اطلاعات دو بار ارائه شده است و
میزان یادگیري و عملکرد افزایش مییابد.

The post تأثیر تصویر بر یادگیری appeared first on آکادمی زبان رستم.

استفاده از کلمات خارجی در یک زبان معضلی است که به باور
زبانشناسان، میتواند رفتهرفته یک زبان را به سوی نابودی
بکشاند. چنین مسئلهای زیر گروه رفتارهای زبانی در زبانشناسی
اجتماعی بررسی میشود. اصلاح رفتارهای زبانی هر فرد تا حد
زیادی در اختیار اوست و تعیین یک الگوی مناسب گفتاری کار
غیرممکنی نیست. آکادمی رستم ضمن تلاش برای آموزش زبان
انگلیسی و بهرهگیری از روشهای نوین، به زبانآموزان توصیه
میکند که مرز برجستهای میان زبان فارسی و انگلیسی در ذهنشان
بکشند تا پیشرفت زبان انگلیسی باعث پسرفت زبان فارسی آنها
نشود و این نکته را در نظر داشته باشند که افراد باهوش افرادیاند
که ضمن تسلط بالا به زبانهای خارجی، حریم مشخص هر زبان
را حفظ میکنند و حرف زدن آنها به هر زبانی، زیباییهای آن
زبان را متجلی میکند.

زبان پدیدهای اجتماعی است که دارای گوناگونیها و تنوعات
گستردهای میباشد که به سبکها و گونههای متفاوت اجتماعی
اشاره دارد. این تنوع و گوناگونیها را میتوان تأثیر عوامل
غیرزبانی بر زبان دانست. ویژگیهای اجتماعی زبان، آن را با
بسیاری از پدیدهها، روندها و عوامل فرهنگی مربوط میسازد و
همانطور که جامعه در حال دگرگونی و تحول است، زبان نیز به
فراخور آن و به سبب ماهیت سیال و جاندارش متحول میشود. با
این تفاوت که تحولات زبان کندتر از تحولات جامعه صورت
میپذیرد اما به هر تقدیر در راستای تغییرات بطن جامعه متحول
میشود.
علمی که زبان را در دل جامعه و ویژگیهای اجتماعی کاربرد آن
بررسی میکند زبانشناسی اجتماعی نام دارد که نباید با
جامعهشناسی زبان اشتباه گرفته شود. بنا به تعریف ویلیام لباو،
زبانشناسی اجتماعی، زبان را بهعنوان پدیدهای اجتماعی و در
بافت اجتماعی آن مورد مطالعه قرار میدهد. بنابراین میان زبان و
پدیدههای اجتماعی رابطهای معنادار وجود دارد و علیرغم
گوناگونیهای جغرافیایی، زبان در حکم ابزاری به جهت ارتباط
میان اعضای یک جامعه بهکار میرود.
زبانشناسی اجتماعی فاکتورهای گوناگونی همچون طبقهی
اقتصادی، میزان تحصیلات، سن، جنسیت و ردهی اجتماعی را
بهعنوان متغیرهای غیرزبانی که زبان را دستخوش تغییر و تحول
میکنند برمیشمرد. علاوه بر این موارد، شغل افراد نیز عاملی مهم
در تحول زبان و بازتعریف نشانههای مشترک میان اعضای یک
جامعهی معین محسوب میشود. به گفتهی محمدرضا باطنی،
کارکرد نشانههای مشترک و قراردادهایی که میان اعضای یک
جامعهی معین وجود دارد به اندازهای حائز اهمیت است که بدون
بازتعریف آنها قادر نخواهیم بود محتوای گفتوگوی اعضا را
درک کنیم. برای مثال ممکن است زنی میانسال که اتفاقی
گفتوگوی چند نوجوان که از استادیوم برمیگردند به گوشش
خورده، چیز زیادی از فحوای کلام آنها نفهمد. شغل افراد نیز
فارغ از واژگان تخصصی مرتبط با حرفهی آنها در کلام
روزمرهی گویندگان مؤثر است. در این میان مشاغلی که از زبانی
غیر از زبان بومی )در اینجا فارسی( در مناسبات حرفهای استفاده
میکنند، بیش از سایر مشاغل، در زبان روزمرهی گویندگان
اثرگذار هستند. برای مثال میتوان از وکلا و قضات و زبان
عربی، موسیقیدانان و زبان ایتالیایی، هنرمندان و منتقدان ادبی و
زبان فرانسه، فیلسوفان و زبان آلمانی و همچنین دریانوردان و زبان
انگلیسی نام برد. مثال ملموستر این مسأله که اکثر ما با آن
برخورد داشتهایم هوانوردان و زبان انگلیسی است.
بسیاری از اصطلاحات هوانوردی از دریانوردی وام گرفته شدهاند.
هوانوردان که شامل مهمانداران هواپیما، خلبانان، مکانیکها،
مهندسان پرواز، کارمندان فرودگاه )ترافیک، کانتر، بار و …( و
کارمندان آژانسهای هواپیمایی میشوند، آموزشهای تخصصی
حرفهی خود را به زبان انگلیسی میگذرانند. علاوه بر این زبان
جهانی هوانوردی انگلیسی است و گفتوگوهای شفاهی محیط کار
همچون ارتباط رادیویی خلبان و برج مراقبت، گفتوگوی مهماندار
و خلبان حین عملیات و همچنین اسناد مکتوب نظیر دستورالعملها،
کتب آموزشی و گزارشها در این صنعت به زبان انگلیسی انجام
میشود. همین قاعده در حوزههای مرتبط دیگر مثل مناسبات فروش
بلیت نیز حاکم است. از این رو احتمالا هنگام خرید بلیت هواپیما در
آژانس مسافرتی از زبان کارمند مربوطه شنیدهایم که از واژهی
seat به جای صندلی، time به جای زمان و landing به جای
فرود آمدن در گفتوگو با مسافر استفاده کرده است. شاید این
کلمات برای کسی که به زبان انگلیسی و مناسبات مشاغل مربوط به
هواپیما آشنا نیست، گنگ و نامأنوس باشند و اگر عدم آگاهی خود
را خجالتآور نداند، به کارمند مذکور خرده بگیرد که چرا از
کلمات فارسی که برای همه قابل فهم باشد استفاده نمیکند.
مجموعهی اصطلاحات، واژگان و نوع جملهبندی افراد در
گروههای اجتماعی، رفتار زبانی آن گروه اجتماعی نامیده میشود
که دارای ویژگیهای خاص خود است و با رفتار زبانی دیگر
گروههای اجتماعی تمایز دارد. همانطور که در مثالهای بالا
اشاره شد، شغل افراد، در کنار متغیرهایی نظیر طبقهی اقتصادی،
میزان تحصیلات، سن، جنسیت و ردهی اجتماعی، بهعنوان عاملی
غیرزبانی، بر تغییر رفتار زبانی گویندگان گروههای اجتماعی مؤثر
است.
رفتارهای زبانی به استفاده از واژگان خارجی خلاصه نمیشود و
در اکثر مواقع به دلایلی همچون استانداردهای کلامی در محیط
حرفهای، عادات و تکیه کلامها، در فرمهای گوناگون آوایی، نظام
نشانگان و نحوهی جملهبندی خود را بروز میهد.
به باور زبانشناسان، زبان انعکاس جامعه است و بنابراین
مطالعهی زبان چیزی دربارهی جامعه و مطالعهی جامعه چیزی
دربارهی زبان خواهد گفت. در حقیقت میان ساخت زبان و ساخت
جامعه و روندها و متغیرهای زبانی و اجتماعی رابطهای نزدیک و
تنگاتنگ وجود دارد و مطالعهی زبان جدا از بافت اجتماعی آن
نمیتواند توصیفی همهجانبه و واقعگرایانه از آن بهدست دهد.
اگر بخواهیم با نگاهی ارزشگذارانه رفتارهای زبانی را بسنجیم،
براساس نظریهی تقلید افراطی، معمولا اقشاری که در ردهی
اجتماعی پایینی هستند، از رفتارهای زبانی اقشار ردهی اجتماعی
بالا تقلید میکنند. از سوی دیگر، طرز کلام و رفتارهای زبانی
افراد تحصیلکرده، به آن جهت که بیشتر از اقشار دیگر از صرف
و نحو استاندارد استفاده میکنند، دارای ارزش بیشتری پنداشته
میشود. همینطور رفتارهای زبانی افرادی را که با ادبیات سر و
کار داشته و یا میزان مطالعهی آنها بالاتر از میانگین جامعه است،
به دلیل شیوایی گفتار، آهنگ کلام، دایرهی واژگان گستردهتر و
بهکارگیری صنایع ادبی، مطلوبتر و نخبهگرا میدانند.
یکی از معضلاتی که در رفتار زبانی برخی افراد در بطن جامعه
و حتی در میان ردههای اجتماعی بالاتر دیده میشود، استفاده از
واژگان خارجی بهویژه واژگان انگلیسی در گفتار روزانه و در
ساختِ جملات فارسی است. در مثالِ مشاغل مربوط به صنعت
هوانوردی همانطور که گفته شد )و پژوهشی آماری هم پیشتر در
این مورد وجود داشته(، استفاده از کلمات انگلیسی به دلیل زبان
تخصصی حرفهی آنها در زبان روزمره نیز نشت کرده و به یکی
از ویژگیهای رفتار زبانی این گروه تبدیل شده است.
بهکارگیری کلمات بیگانه در هر زبانی، رفتاری ضدارزش انگاشته
میشود. باوجود آنکه به دلیل سیالیت زبان، امکان سِره کرده هیچ
زبانی بهطور کامل وجود ندارد، اما دخالت دادن واژگان بیگانه در
یک زبان، خارج از روند طبیعی آن، زبان به سمت نابودی پیش
میبرد. برخلاف آن چه بعضی طبقات اجتماعی تصور میکنند،
بهکارگیری کلمات بیگانه نهتنها نشاندهندهی میزان دانش و
تحصیلات یک فرد نیست، بلکه به باور زبانشناسان و پژوهشگران
جامعهشناسی، افراد با تحصیلات بالا و ردههای اجتماعی
فرهیختهتر، سعی میکنند به هر زبانی که صحبت میکنند، تنها با
آن زبان صحبت کنند و برای مثال اگر یک ایرانی در کلام
روزمرهاش، از کلمات انگلیسی زیادی استفاده کند، عدم تسلط خود
به زبان مادریاش را نشان میدهد.
چه بسیار بودهاند افرادی فرهیخته همچون دکتر ابوالقاسمی که با
آنکه به هشت زبان تسلط دارد، به هر زبانی که صحبت میکند،
تنها از کلمات و ساختارهای زبانی همان کلمه استفاده میکند. برخی
کمسوادی را معضلی جدیتر از بیسوادی میدانند. عامل بسیاری
از انحرافات فرهنگی، معضلات اجتماعی و رفتارهای زبانی
نادرست، کمسوادها و نه بیسوادها بودهاند.
توجه به رفتارهای زبانی، مسئلهای است که زبانآموزان باید در
تمام مراحل آموزش، چه در کلاس و آموزشگاه و چه در مطالعات
و تمرینات گروهی م د نظر داشته باشند تا قادر باشند ذهنشان را به
جعبههای متعدد تقسیم کنند و اجازه ندهند واژهای از جعبهی زبان و
یا بهعبارتی زیست انگلیسیشان وارد جعبهی فارسی و گفتار
روزمرهشان شود. بدترین شکل ت سری یک زبان به زبان دیگر این
است که از واحد جمله به واحد کلمه تقلیل یابد و کلمهای انگلیسی را
در یک جملهی فارسی گنجاند.

The post رفتارها زبانی appeared first on آکادمی زبان رستم.

آموزش زبان در آموزشگاه و شرکت در کلاسهای آزاد گروهی،
نقش مهمی در یادگیری زبان انگلیسی مخصوصا در جامعهی ایران
دارد. آکادمی رستم در کنار دیگر آموزشگاههای زبان خارجی،
همواره در مسیر آموزش همگانی زبان انگلیسی و رسیدن به هدف
ایدهآل کوشا بوده است. آکادمی رستم با جبران اشکالات سیستم
آموزش رسمی در مدارس و اصلاح نواقص آن، زبانآموزان را
بهسوی شرکت در کلاسهای گروهی جذب کرده و ازهیچ تلاشی
برای پیادهسازی روشهای نوین آموزش زبان فروگذار نبوده است.
یکی از دلایل موفقیت آکادمی رستم، وفاداری به ماهیت نهاد
آموزشگاه است که موجب ترغیب فراگیران و ایجاد انگیزه در آنها
میشود. آکادمی رستم با آگاهی از عواملی که سبب سرخوردگی و
عدم اشتیاق دانشآموزان به کلاسهای درس در مدارس میشود، این
کاستی را جبران کرده کوشیده تا با پیروی از خط مشی مناسب
آموزشگاه همگانی، زبانآموزان را تا رسیدن به بالاترین مراحل
توانشان هدایت کند. در این نوشته، به نقش آموزشگاه در ایجاد انگیزه
و متعاقبا پیشرفت تحصیلی پرداخته میشود.

اصطلاح انگیزش از فعل لاتین movere به معنی حرکت دادن
مشتق شده است. مفهوم کلی جنبش )تحرک( منعکس کنندهی این
تصور عام است که انگیزش چیزی است که ما را به جنبش و تحرک
وادار و کمک می کند تا تکلیف خود را کامل کنیم. )شهرآرای،
۰۸۳۱ ( انگیزش علت و عامل اصلی رفتار است و چه از تظاهرات
رفتاری و فیزیولوژی و چه از گزارش شخصی استنباط شده باشد،
آن را میتوان بهعنوان عاملِ نیرودهنده و هدایتکنندهی رفتار تعریف
) کرد. )استیپک، ۲۱۱۲
راهبردهای انگیزشی و راهکارای یادگیری در امر آموزش بهعنوان
مهمترین عوامل پیشرفت تحصیلی شناخته شدهاند. پژوهشهای
روانشناسی نشان دادهاند که آموزش آموزشگاهی و یا شرکت در
کلاسهای گروهی یک آموزشگاه از برجستهترین عوامل انگیزشی
در فرایند یادگیری هستند. زیرا یادگیری، خود یک فرایند فعال است
که به میل و ارادهی فراگیر وابستگی دارد و ثبتنام یک فرد در
آموزشگاه برای یادگیری نمود واضحی از انجام عملی آگاهانه و
درنتیجه انگیزهی درونی است.
یادگیری زبان انگلیسی نیز همچون دیگر دروس و مهارتهایی که
افراد در زندگی خود میآموزند، برای نائل شدن به نتیجهای مطلوب،
نیازمند انگیزه و در درجات بعدی بستری فراهم و روشهای آموزش
دارد. باتوجه به سطح دانش زبانی افراد در ایران میتوان نتیجه
گرفت که آموزش زبان خارجی چه انگلیسی و چه عربی در مدارس
چندان دارای قابلیت نبوده و بیشتر ایرانیانی که با زبان انگلیسی
آشنایی نسبی مطلوبی دارند از طرق دیگری این زبان را آموختهاند.
در کنار روشهای دیگر آموزش همچون دروس مدرسه، آموزش در
خانواده، آموزش بهوسیلهی فیلم و رسانه، آموزش اتفاقی و معلم
خصوصی، شرکت در کلاسهای گروهی و آموزش از طریق
کلاسهای برنامهریزیشده و ترمیک آموزشگاههای زبان خارجی،
روشی است که شاید بیشترین نتیجهبخشی را عاید فراگیران کرده و
یا بهعبارتی کاملکنندهی روشهای دیگر آموزش است. علاوه بر
دلایلی که در تمجید این روش نظیر حق انتخاب آموزشگاه و معلم،
محیط آزاد و مفرح، پرداخت هزینه، استفاده از رسانههای
کمکآموزشی و … میتوان برشمرد، انگیزهای که زبانآموز را به
آموزشگاه میکشاند، اصلیترین دلیل پیشرفت تحصیلی فراگیران
است.
کوشش عمدی و آگاهانهی فراگیر، نشان از انگیزهای دارد که در
درون او موجب حرکت شده و میل به تغییر را در او تقویت کرده
است. با توجه به این نکته اگر بازدهی یک آموزشگاه در پایان دوره
قابل قبول نباشد، باید علت را در نقصانی که مانع از فعالیت گروهی
فراگیر و عدم درگیری او در مباحث و چالشها شده جویا شد. کمرنگ
شدن نقش زبانآموز بهعنوان یکی از دو سوی الگوی ارتباط باعث
انحراف توجه و عدم تمرکز او میشود.
از دیگر عوامل ناکارآمدی دانشآموزان در مدارس که باعث میشود
کمتر از حد توان واقعی خود ظاهر شوند، اضطراب از امتحان و
سرکوب شدن توسط معلم و همتایانشان است. شرایط تحصیلی
آموزشوپرورش، برنامهای ثابت را برای گذراندن مقاطع تحصیلی
بنا نهاده و اگر دانشآموزی موفق نشود از یک مقطع با حداقل نمرهی
قبولی عبور کند، تکرار آن مقطع باعث عقبماندگی او از همسالانش
و درنتیجه مایهی تحقیر او میشود. رقابت میان همسالان و تعیین
مسیری یکسان برای همهی دانشآموزان، استرس ناشی از امتحان
را چندبرابر کرده و سبب هرز رفتن توان و انرژی دانشآموز
میشود. از این روی، قبولی در امتحان جای یادگیری و سنجش
واقعی را میگیرد و انگیزهی دانشآموز از یادگیری به قبولی در
امتحان تغییر حالت میدهد.
آموزشگاهها اما از چنین قواعد و معیارهایی پیروی نمیکنند و هر
شخصی با هر میزان تحصیلات و سنّی میتواند برای یادگیری به
آموزشگاه رفته، ثبتنام کند و در کلاسها شرکت کند. برای مثال
مدارک دانش زبانی نظیر مدارکی که آموزشگاههای معتبر پس از
پایان دوره صادر میکنند و یا مدارک بینالمللی تعیین سطح مثل
آیلتس و تافل، وابسته به سن خاصی نیست و هر فردی میتواند برای
دریافت آن تلاش کند. اما در مقابل اکثر کسانی که کلاس سوم دبستان
را تمام کردهاند نُه ساله و دیپلمهها ۰۱ ساله هستند. حال اگر
دانشآموزی در سن ۰۲ سالگی وارد مقطع سوم دبستان شود،
انگشتنما شده و توسط بدنهی جامعه مورد سرکوب و استهزا قرار
میگیرد.
آموزشگاه زبان، انتخابی است که در مقابل افراد قرار دارد تا فارغ
از هر حاشیه و مانعی که امر آموزش را مختل و سرعت آن را کند
میکند، تنها به اصل مسئله پرداخته و بهجای آنکه با انتقاد از مدل
موی دانشآموز، غرور او را جریحهدار کند، توان خود را برای
انتقال علم و مهارت میگذارد. امکان شرکت در آموزشگاه نه تنها
خلأ و نواقص آموزش در مدارس را جبران میکند، بلکه تمرینی
برای رفتارهای اجتماعی و زندگی در میان گروهی از افراد نیز
میباشد.
معضل درماندگی آموختهشده، از معضلات مشترک دانشآموزان
تحت فشار و سرکوب شدهی مدارس است که با شکستهای مکرر و
طرد از گروه، به رفتارهای ضدّاجتماعی رو میآورند و بذر
بزهکاری در گرایشات روحی آنها کاشته میشود. مسلما والدین
هشیار در چنین شرایطی با هدایت دانشآموز به آموزشگاهها، این
ضایعه را جبران میکنند تا فرزندشان با نهایت توانایی و استعدادش
دروس را فراگرفته و شخصیت ازدسترفتهی خود در اجتماع را
بازیابد. بنابراین آموزشگاه موفق، آموزشگاهی است که از سیاست
آموزشوپرورش و خط مشی مدارس فاصله گرفته و در مسیر اصول
نهاد آموزشی که ایجاد انگیزه میکند، حرکت کند.
پژوهشگران در یک فراتحلیل از ۴۱۵ تحقیق که اضطراب آزمون
را به پیشرفت تحصیلی مرتبط ساختند، دریافتند که اضطراب آزمون
با پیشرفت و عزت نفس رابطهای معنادار دارد. دانشآموزانی که
اضطراب امتحان بالایی دارند در راهبردهای یادگیری شناختی،
دچار نارساییهایی هستند، به این معنی که آنها نمیدانند چگونه
مطالعه کنند و امتحان را پشت سر بگذارند.
این فقدان مهارت میتواند به مشکلاتی در بازیابی اطلاعات منجر
شود که درواقع به رمزگردانی اطلاعات مربوط است. اما آزمونی
که در آموزشگاه از فراگیر گرفته میشود، بهطور نامحسوسی به
درخواست خود فراگیر و با میل و ارادهی او انجام میشود. همچنین
شکل آزمون و احترامی است که در طول آزمون به فراگیر گذاشته
میشود. به همهی اینها نتیجه آزمون را هم باید افزود که درصورت
عدم قبولی، موجب سرشکستگی فراگیر و جاماندن او از مراحل
زندگی نمیشود و با تکرار کلاس و تقویت مباحث آموختهشده
بهراحتی قابل جبران است.
امروزه با افزایش تعداد آموزشگاهها بهویژه آموزشگاههای زبان
خارجی، رقابت در امر جذب زبانآموز بیشتر شده و آموزشگاهها
سعی دارند با ارتقای امکانات آموزشی چه سختافزاری و چه
نرمافزاری و همینطور تسلط به روشهای نوین آموزش، زبانآموزان
بیشتری را پذیرفته و به نتیجهی مطلوبتری برسند. اما همانطور
که گفته شد، از مهمترین عواملی که به ماهیت آموزشگاه شکل
میدهد، ترغیب فراگیران برای انجام فعالیتهای گروهی و ایجاد
انگیزه است. ایجاد انگیزه، مهرهی گمشدهای در سیستم آموزش رسمی
است که آموزشگاهها قادر به جبران آن هستند.

The post انگیزش و پیشرفت تحصیلی appeared first on آکادمی زبان رستم.

اگر فکر میکنید اطلاعات از ذهن شما پرواز کرده و فرار میکنند،
اگر ترس از فراموش کردن مطالب باعث اضطراب شما میشود،
اگر حافظهی ضعیف باعث افت تحصیلی شما شده است و اگر زبان
انگلیسی شما به دلیل ضعف حافظه پیشرفت نمیکند، خواندن این متن
به شما توصیه میشود. بهخاطر سپردن اطلاعات کار دشواری نبوده
و در این نوشته به برخی تکنیکهای آن اشاره میشود.

فراموشی فینفسه نه خوب و نه بد است. فراموشی مفهومی است که با صفات
ارزشگذارانه سنجیده نمیشود. برای دانشآموزی که فرمولهای ریاضی را در جلسهی
امتحان فراموش میکند مایهی شوربختی، و برای پیرزن رنجوری که غمهایش را فراموش
کرده سبب آرامش است. اما بیشتر مردمان فراموشی و ضعف حافظه را نقصانی در
کارکرد مغز و مشکلآفرین میدانند. حافظهی انسان، قویتر از حافظهی دیگر موجودات
و جانداران جهان، اطلاعات را در خود حفظ کرده و در طول هزارهها بقای او را تضمین
کرده است. همچنین فراتر از غریزه، زندگی فردی انسان را سامان بخشیده و مسیر پیشرفت
او را هموار کرده است. از این رو فراموشی معضلی در پیشبرد اهداف انسان محسوب
شده و نزد عامه کسی که حافظهای قویتر دارد موفقتر است.
اما چه چیزی باعث میشود که ما چیزها را فراموش کنیم؟
دلایل زیادی برای فراموشی وجود دارد. یکی از اولین دلایلی که در فراموشی چیزها
مهم شمرده میشود، عدم توجه افراد به مسائل است. اگر مسئلهای در پس ذهن کسی فاقد
اهمیت باشد، خیلی زود کمرنگ شده و به فراموشی سپرده میشود. برای بهخاطر سپردن
چیزها باید ارادهای وجود داشته باشد و اطلاعات توسط فرد کدگذاری شود. اطلاعات
کدگذاری شده در جایی از ذهن قرار میگیرند که بهسادگی در دسترس باشند و با رمزگشایی
کُدی که قبلن طراحی شده، شفاف شده و بهخاطر آورده میشوند. اگر فرایند کدگذاری به
درستی انجام نشود، یادآوری اطلاعات با اختلال مواجه میشود و بهراحتی در دسترس
قرار نمیگیرد.
برای مثال کسی که میخواهد شمارهی هشترقمی ۰۵۳۱۰۶۹۱ را کدگذاری کرده و
بهخاطر بسپارد، ممکن است تاریخ انقلاب جنبش دانشجویی فرانسه در ۰۶۹۱ و انقلاب
اسلامی ایران در سال ۰۵۳۱ را در نظر بگیرد. حال اگر چنین فردی اطلاعات زیادی
دربارهی تاریخ نداشته باشد و یا این وقایع جزو علایق و مطالعات او نباشند، کدگذاری
مختل شده و قادر نخواهد بود این عدد را بهیاد بیاورد. کدگذاری باید با کدهای آشنا و
برجسته که در زندگی فرد دارای نشانه هستند انجام شود. واژگان انگلیسی برای
زبانآموزان نیز میتواند با کدگذاری حفظ شوند. میتوان واژگانی را که هجاهای مشترکی
دارند با کدگذاری در ذهن تفکیک کرد.
همچنین با رجوع مکرر به آنچه قبلن کدگذاری شده است میتوان اطلاعات را از حافظهی
کوتاهمدت به حافظهی بلندمدت منتقل کرد. بسیاری از مدرسان زبان توصیه میکنند پس
از فراگیری هر لغت تازه و کدگذاری آن در ذهن، در فواصل معینی از آن واژهها در قالب
جملات استفاده شود. هرچه کاربرد اطلاعات تازهای که به ذهن افزوده میشود بیشتر
باشد، یادآوری آنها سریعتر و سهلتر خواهد بود.
دلیل دیگری که در فراموش کردن چیزها حائز اهمیت است، مسیری است که از تولد
اطلاعات در ذهن تا فراموشی کامل ساخته میشود. هر چه فاصلهی زمانی افزودن
اطلاعات و یادآوری آن کوتاهتر باشد، مسیر فراموشی آن مسدود میشود. برای
دانشآموزی که امروز درسی تازه در مدرسه خوانده بهتر است تا همان روز در خانه آن
درس را مرور کند. همینطور به تناوب تا پیش از آنکه محتوای آن درس وارد مسیر
فراموشی شود باید در فواصل معین هر بار مرور شود. برخی افراد به دلیل اعتمادبهنفس
کاذبی که دارند، سرعت گیرایی مطلب را با ماندگاری آن در ذهن خلط میکنند و دیگر
هرگز از آن جهت که اطلاعات را همیشگی و ماندگار میدانند به آن رجوع نمیکنند.
زبانآموزان نیز باید تا پیش از آنکه اطلاعات وارد مسیر فراموشی شوند، آموختههایشان
را مرور و کدگذاری آنها را همیشه در دسترس نگه دارند. بازگشت به درسهای اولیه
که به نظر ساده میآیند در تثبیت آنها بسیار مؤثر است.
امروزه در تکمیل نظریات مربوط به کارکرد حافظه و مکانیسم عملکرد مغز انسان
نظریهی سطح پردازش اطلاعات ابداع و بسیار مورد توجه قرار گرفته است. همچنین در
پارهای موارد مانند تقسیم حافظهی انسان به کوتاهمدت و بلندمدت، ایدههای مخالف از قدرت
بیشتری برخوردارند. در گذشته علت فراموشی اطلاعات را علاوه بر مواردی که در بالا
ذکر شد، عدم انتقال اطلاعات به حافظهی بلندمدت میدانستند. اما امروز این تقسیمبندی از
پژوهشها رختبربسته و نظریهی سطح پردازش اطلاعات جایگزین آن شده است.
نظریهی سطح پردازش اطلاعات، میزان عمق توجه در بررسی و آنالیز عناصر
تشکیلدهنده و ارتباط میان اجزای یک پدیده را در تثبیت اطلاعات تأثیرگذار میداند. شاید
با یک مثال موضوع روشنتر شود. احتمالا بیشتر افراد با آنکه هر روز از اسکناس
دههزار تومانی استفاده میکنند، قادر نیستند تصاویر منقوش بر آن رو بهخوبی به یاد
آورده و برای دیگری بازگو کنند. نظریهپردازی به نام تامپسون عدم پردازش اطلاعات
آن اسکناس را دلیل بهخاطر نیاوردن آن میداند. به احتمال زیاد گرافیستها و کسانی که
با تصویر سروکار دارند خیلی بهتر از یک رانندهی تاکسی که به وفور از اسکناس استفاده
میکند، میتوانند عناصر تصویری و اشکال نقش بسته بر اسکناس دههزار تومانی را به
یاد آورند. حساسیت چشمی گرافیستها و سطح پردازش اطلاعات تصویری اسکناس دلیل
این امر میباشد. در این نظریه دیگر از حافظهی بلندمدت و کوتاهمدت خبری نیست و
مدت زمان حفظ چیزها در ذهن به میزان پردازش اطلاعات مربوط به آن مورد بستگی
دارد.
هر چه بیشتر روی یک موضوع خاص متمرکز شویم و با دقت بالاتری ابعاد
تشکیلدهندهی آن را مطالعه کنیم، تثبیت آن در حافظه قویتر و بهیادآوری آن سهلتر
میشود. همچنین میتوان توأم با پردازش اطلاعات از نشانههای در دسترس، برای
کدگذاری آن استفاده کرد.
فرآیند حفظ کردن لغات تازهی انگلیسی اگر با مطالعهای پیرامون هر لغت و کنکاش
دربارهی کاربردهای مختلف آن باشد، خیلی بهتر عمل کرده و مدت طولانیتری در ذهن
میماند. برای مثال بررسی شکل آوایی یک کلمه، تجسم املای آن با فونتهای گوناگون،
مطالعهی نقش آن در جمله و تطبیق مثالهای گوناگون با مترادفها و متضادهای آن در
تثبیت کلمهی مذکور بسیار مفید واقع میشود. هرچه تمرکز و حساسیت ذهنی زبانآموز
دربارهی کاربردهای گوناگون هر کلمه بیشتر باشد، آن کلمه راحتتر در دسترس قرار
میگیرد. برخی افراد حتی با کمک از ارادهی تصویری، فرم پس و پیش و اشکال گوناگون
نوشتن آن کلمه را نیز به پردازش خود میافزایند تا اِلمانهای بیشتری برای بازیابی آن در
اختیار داشته باشند.
دربارهی حافظه و تکنیکهای بهخاطر سپردن اطلاعات پژوهشهای زیادی در جهان
انجام شده که علاقمندان و زبانآموزان میتوانند به آنها رجوع کنند. به همهی موارد فوق
و تکنیکهای قدرت حافظه باید خواب کافی و تغذیهی مناسب را نیز اضافه کرد. مغز
انسان پس از فعالیت به خواب کافی برای پردازش اطلاعات نیاز دارد. از این رو خوابیدن
پس از مطالعه در تثبیت اطلاعات در مغز میتواند مفید و کاربردی باشد. همچنین
بهکارگیری مجموعهای از روشهای فوق برای یافتن بهترین روش که به فراخور شخصیت
هر فرد متفاوت است بیتأثیر نخواهد بود.

The post حافظه و فراموشی appeared first on آکادمی زبان رستم.